Schillerlocken

Het recept zegt de vormen goed in te vetten, en als je die stap overslaat, scheuren de spiralen meestal als je ze eruit haalt. Vet elke vorm in voordat je de repen eromheen wikkelt, en laat de gebakken hoorntjes even afkoelen voordat je ze eraf schuift - heet deeg is breekbaar en warme suiker blijft kleven. Ook helpt het om de vorm zachtjes te draaien in plaats van er recht uit te trekken.

De spiraalvorm hangt ervan af dat je de repen om een vorm wikkelt, dus je hebt iets kegel- of buisvormigs nodig dat 200 °C / 390 °F aankan. Strak opgerolde en ingevette kegels van aluminiumfolie zijn de gebruikelijke noodoplossing. Wat je ook gebruikt, vet het goed in en laat de repen licht overlappen zoals in het recept staat, zodat de spiraal tijdens het bakken bij elkaar blijft.

Parelsuiker is er voor de knapperigheid en de glans, niet voor de structuur, dus de hoorntjes werken prima zonder. Grove of klonterige suikerkristallen komen het dichtst in de buurt; amandelschaafsel blijft ook mooi plakken aan de bestrijking van eigeel en melk. Je kunt de bovenkant ook gewoon laten zoals hij is, want het recept eindigt toch al met een royale laag poedersuiker.

Bak de hoorntjes van tevoren en vul ze vlak voor het serveren - slagroom maakt het deeg zacht, dus gevulde hoorntjes verliezen snel hun knapperigheid. Bewaar de afgekoelde, ongevulde hoorntjes in een luchtdichte bak op kamertemperatuur en klop de room met de poedersuiker kort voordat je hem erin spuit. Zo blijft de buitenkant knapperig en de vulling stevig.

Gevulde hoorntjes bevatten slagroom, dus ze horen in de koelkast en zijn het lekkerst op dezelfde dag. Het deeg wordt zacht als het tegen de room aan ligt, en daarom is vullen vlak voor het serveren die extra stap waard. Bestuif vlak voor het serveren nog een keer met poedersuiker, want de eerste laag lost vaak op in de koelkast.