Käsekuchen

Kwark geeft deze cheesecake zijn lichte, licht zurige textuur, dus roomkaas maakt hem merkbaar dichter en rijker. Is kwark moeilijk te vinden, dan komt goed uitgelekte volvette huttenkaas, glad gemixt, het dichtst in de buurt, of een mengsel van roomkaas verdund met een beetje naturel yoghurt. Houd in beide gevallen het totaal op 500 g, zodat de verhouding tot de eieren, de room en het vlapoeder gelijk blijft.

Het vlapoeder is hier het bindmiddel - het verdikt de kwarkvulling, zodat die stolt in plaats van vocht af te geven. Je kunt het zakje van 37 g vervangen door ongeveer hetzelfde gewicht maizena plus een theelepel vanille-extract en wat extra suiker, want gewone maizena brengt geen smaak of zoetheid mee. Laat het niet helemaal weg, anders blijft de vulling los, ook na de volledige baktijd.

Scheuren komen bijna altijd door te veel lucht in de vulling of door te snel afkoelen. Meng de kwark, suiker, eieren en het vlapoeder alleen tot het glad is in plaats van ze te kloppen, en vouw de stijve room voorzichtig erdoor. Houd de oven de hele tijd op 160 °C en laat de cake geleidelijk afkoelen in de vorm in plaats van hem direct naar een koude ruimte te verplaatsen.

Ja - het recept vraagt al om een nacht koelen, dus hij is gemaakt om van tevoren klaar te zijn. Gebakken, afgekoeld en gekoeld houdt hij zich een paar dagen goed, en de vulling wordt op dag twee juist steviger en snijdt netter. Je kunt het zanddeeg ook van tevoren maken en ingepakt in de koelkast bewaren tot je het in de vorm wilt drukken.

Laat de cheesecake eerst helemaal afkoelen in de vorm - warme vulling is breekbaar en de bodem is nog zacht. Omdat je de vorm hebt ingevet en bebloemd, maakt een dun mes langs de rand voor het losmaken meestal plekken los waar de vulling aan de zijkant vastzat. Heb je een springvorm, gebruik die dan: de bodem is stevig aangedrukt en valt niet makkelijk uit een gesloten vorm.