Schillerlocken

Przepis każe dobrze natłuścić formy, a pominięcie tego kroku to zwykły powód, dla którego spirale się rwą przy wyjmowaniu. Natłuść każdą formę przed owijaniem pasków i pozwól upieczonym rożkom trochę ostygnąć, zanim je zsuniesz - gorące ciasto jest kruche, a ciepły cukier się klei. Delikatne przekręcenie formy zamiast wyciągania prosto też pomaga czysto ją uwolnić.

Kształt spirali zależy od owinięcia pasków wokół formy, więc potrzebujesz czegoś w kształcie stożka albo rurki, co wytrzyma 200 °C / 390 °F. Ciasno zwinięte i natłuszczone rożki z folii aluminiowej to częsty zamiennik. Czegokolwiek użyjesz, dobrze to natłuść i lekko nakładaj paski na siebie, jak opisuje przepis, żeby spirala podczas pieczenia się trzymała.

Cukier perełkowy jest dla chrupkości i błysku, a nie dla struktury, więc rożki są dobre i bez niego. Gruby cukier w kryształkach to najbliższy zamiennik; płatki migdałowe też ładnie przylegają do smarowania z żółtka i mleka. Możesz też zostawić wierzchy gładkie, bo przepis i tak kończy się obfitym posypaniem cukrem pudrem.

Upiecz skorupki wcześniej i napełnij je tuż przed podaniem - bita śmietana rozmiękcza ciasto, więc napełnione rożki szybko tracą chrupkość. Ostudzone, niewypełnione skorupki przechowuj w szczelnym pojemniku w temperaturze pokojowej, a śmietanę ubij z cukrem pudrem krótko przed szprycowaniem. Dzięki temu z zewnątrz pozostają chrupiące, a nadzienie zostaje jędrne.

Napełnione rożki zawierają bitą śmietanę, więc należą do lodówki i najlepiej zjeść je tego samego dnia. Ciasto mięknie, gdy leży przy śmietanie, dlatego napełnianie tuż przed podaniem jest warte dodatkowego kroku. Tuż przed podaniem posyp je znów cukrem pudrem, bo pierwsza warstwa w lodówce ma tendencję do rozpuszczania się.