Sernik

To właśnie quark nadaje temu sernikowi lekką, lekko kwaskowatą konsystencję, więc serek śmietankowy sprawi, że będzie wyraźnie gęstszy i cięższy. Jeśli trudno Ci zdobyć quark, najbliższym zamiennikiem jest dobrze odsączony, tłusty twaróg ziarnisty (cottage cheese) zblendowany na gładko albo serek śmietankowy rozrzedzony odrobiną jogurtu naturalnego. Tak czy inaczej trzymaj się łącznie 500 g, żeby proporcje do jajek, śmietanki i proszku budyniowego zostały takie same.

Proszek budyniowy to tutaj spoiwo - zagęszcza masę z quarku, dzięki czemu ta się zetnie i nie puści wody. Opakowanie 37 g możesz zastąpić podobną ilością mąki ziemniaczanej albo skrobi kukurydzianej, plus łyżeczką ekstraktu waniliowego i odrobiną więcej cukru, bo sama skrobia nie daje ani smaku, ani słodyczy. Nie pomijaj go całkiem, bo masa pozostanie płynna nawet po całym czasie pieczenia.

Pęknięcia prawie zawsze biorą się z tego, że do masy wbiło się za dużo powietrza albo że sernik za szybko ostygł. Quark, cukier, jajka i proszek budyniowy mieszaj tylko do uzyskania gładkiej masy, zamiast je ubijać, a sztywno ubitą śmietankę dodawaj delikatnie. Przez cały czas trzymaj piekarnik na 160°C i pozwól ciastu stygnąć powoli w formie, zamiast od razu przenosić je do zimnego pomieszczenia.

Tak - przepis już zakłada schłodzenie przez noc, więc sernik jest stworzony do przygotowania z wyprzedzeniem. Upieczony, ostudzony i przechowywany w lodówce spokojnie wytrzyma kilka dni, a masa na drugi dzień jeszcze bardziej się ścina i lepiej się kroi. Możesz też przygotować kruche ciasto wcześniej i trzymać je owinięte w lodówce, aż przyjdzie czas na wciśnięcie go do formy.

Najpierw pozwól sernikowi całkiem ostygnąć w formie - ciepła masa jest krucha, a spód wciąż miękki. Skoro forma jest natłuszczona i wysypana mąką, przed rozpięciem przejedź cienkim nożem po brzegu, co zwykle uwalnia miejsca, w których masa przywarła do boków. Jeśli masz tortownicę, użyj jej: spód jest mocno wciśnięty i z pełnej formy nie wypada tak łatwo.