Rurki z kremem migdałowym

Foremki potrzebują cienkiej warstwy oleju, zanim nawiniesz ciasto, a lekkie natłuszczenie to krok, który łatwo pominąć w pośpiechu. Równie ważne jest, żeby rożki całkowicie ostygły przed wyjęciem - ciepłe ciasto francuskie jest jeszcze miękkie i klei się do metalu, a wystudzone lekko się kurczy i samo zsuwa. Jeśli któryś nadal się opiera, delikatnie przekręć foremkę, zamiast ciągnąć rożek prosto w górę.

Potrzebujesz czegoś w kształcie stożka albo rurki, odpornego na piekarnik, wokół czego nawiniesz paski o szerokości 2 cm, więc foremki do rożków z kremem sprawdzą się tak samo dobrze jak rurki do cannoli. W ostateczności możesz zwinąć mocną folię aluminiową w ciasne rurki i natłuścić je tak samo. Czegokolwiek użyjesz, średnica musi być na tyle wąska, żeby końcówka cukiernicza sięgnęła z obu stron i napełniła rożek.

Stabilizator sprawia, że krem w środku rożka pozostaje sztywny, więc każdy zamiennik musi robić to samo. Śmietana ubita tylko z cukrem pudrem zmięknie i zacznie puszczać wodę, przez co ciasto namoknie od środka. Jeśli pominiesz stabilizator, napełniaj rożki dopiero tuż przed podaniem, a nie wcześniej.

Tak - rożki upieczesz, a migdały uprażysz dzień wcześniej, potem całkowicie je ostudź i trzymaj w szczelnym pojemniku w temperaturze pokojowej. Krem to ta część, która nie powinna czekać, bo przepis zakłada podawanie rożków na świeżo. Ubij śmietanę i napełnij rożki z obu stron krótko przed posypaniem cukrem pudrem i podaniem.

Największy to zbyt ciasne owijanie pasków ciasta - mają leżeć luźno z lekkim zakładem, żeby warstwy miały miejsce na wyrośnięcie. Wyjęcie z piekarnika, zanim porządnie się zezłocą po około 25 minutach w 190 °C (375 °F), zostawia środek surowy, a skorupkę zbyt kruchą do napełniania. A napełnianie rożków zbyt wcześnie zmiękcza chrupiące ciasto, więc krem dodaj krótko przed podaniem.