Mini rogaliki z jabłkami

Zwykle nadzienie było jeszcze ciepłe albo zbyt mokre, gdy trafiło na ciasto. Pozwól masie jabłkowej całkiem ostygnąć po tym, jak skrobia ją zagęści, i trzymaj się 1 kopiastej łyżeczki na trójkąt. Zwijaj też ciasno od szerszego końca i mocno dociskaj zachodzące na siebie szwy, żeby nie było szczeliny, którą nadzienie mogłoby uciec.

Polecane są Elstar i Gala, bo trzymają kształt na patelni, ale sprawdzi się każde twarde jabłko. Bardziej miękkie, bardzo soczyste jabłko rozpadnie się szybciej podczas 2-3 minut gotowania, więc pokrój je nieco grubiej i miej je na oku. Bardzo słodkie jabłka mogą potrzebować odrobinę mniej niż 15 g cukru, a bardzo kwaśne trochę więcej.

Do nadzienia taka sama ilość skrobi ziemniaczanej albo mąki zwiąże soki równie dobrze - chodzi tylko o to, żeby masa nie była rzadka. Do glazury samo mleko albo śmietanka dają jaśniejszy złoty kolor niż mieszanka żółtka z mlekiem, sprawdzi się też roztopione masło. Całkowite pominięcie smarowania zostawia rogaliki blade, a nie błyszczące.

Nadzienie jabłkowe możesz ugotować dzień wcześniej i trzymać przykryte w lodówce, więc przy składaniu jest porządnie zimne. Rogaliki możesz uformować, ułożyć końcem do dołu na wyłożonej blasze i schłodzić do czasu pieczenia - zimne ciasto francuskie lepiej rośnie. Mieszanką żółtka z mlekiem posmaruj dopiero tuż przed włożeniem do piekarnika, a cukrem pudrem oprósz po upieczeniu, nigdy przed.

Trzymaj je w temperaturze pokojowej w luźno przykrytym pojemniku, a nie szczelnym, żeby ciasto nie zmiękło od zatrzymanej pary. Najlepsze są w dniu pieczenia, a później kilka minut w piekarniku o temperaturze 180°C / 350°F znów je zrumieni i przywróci chrupkość. Po odgrzaniu oprósz je świeżym cukrem pudrem, bo pierwsze oprószenie wtopi się w ciasto.